W Polsce za wykroczenie odpowiada każda osoba, która ukończyła 17 lat

Straż miejska udziela pouczeń albo wlepia mandat za różne wykroczenie, np. niszczenie ławki na deptaku. Strażnicy mogą wylegitymować osobę w uzasadnionych przypadkach (gdy np. jest nietrzeźwa i zakłóca porządek publiczny: jest natarczywa wobec innych, głośno się zachowuje). Funkcjonariusze mogą ująć osoby stwarzające zagrożenie dla życia lub zdrowia innych ludzi oraz mienia i doprowadzić je do najbliższego posterunku.

Kodeks w sprawach o wykroczenia określa, w jakich przypadkach policja może nałożyć mandat (np. mandat za parkowanie). Mandat od straży miejskiej nie jest niczym przyjemnym, ale zapłacić go nie trzeba, jeśli uważamy, że zostaliśmy ukarani niesłusznie (wtedy o winie zdecyduje sąd).

Straż miejska ma prawo skierować wniosek o ukaranie do sądu. Taka sytuacja zachodzi wtedy, gdy funkcjonariusze zarejestrują (za zgodą komendanta miejskiego policji) pojazd łamiący przepisy o ruchu drogowym i wezwą jego właściciela do siedziby straży, a ten odmówi przyjęcia mandatu.

Kodeks postępowania w sprawach wykroczenia przewiduje także możliwość dokonywania czynności wyjaśniających, kierowania sądowych wniosków oskarżających oraz wnoszenia środków odwoławczych.

Poza mandatem za parkowanie straż miejska może usunąć pojazd, odholować go albo zablokować mu koło poprzez nałożenie blokady, którą usunąć może tylko funkcjonariusz (za samowolne zdjęcie grozi mandat).

Straż miejska podczas zatrzymania może wydawać polecenia, sprawdzać dokumenty wymagane do kierowania pojazdem, a nawet przeszukać (w uzasadnionych przypadkach).